Pokój zaczyna sie od tego, jak postrzegamy siebie nawzajem
Kwiecień kieruje nas na zewnątrz.
wiosenny kwiat. kwiecień 2026
Poza nasze życie.
Poza granice.
Pyta: jak widzimy siebie nawzajem?
Zbyt często przez strach.
Przez władzę.
Przez podziały.
A przecież kraj to ludzie.
Rodziny.
Dzieci.
Codzienne historie.
Każda granica coś czuje.
Każdy konflikt dotyka serc.
Pokój nie zaczyna się wysoko.
Wiosenny, kwitnący krzew w Anglii. Przyroda jest wzorem do naśladowania dla nas ludzi.
Nie w wielkich salach.
Zaczyna się w nas.
W myślach.
W słowach.
W wyborach.
Możemy się różnić.
I nadal widzieć człowieka.
Możemy się nie zgadzać.
I nadal mieć szacunek.
To nie słabość.
Kwitnąca jabłoń w Hemsworth, w West Yorkshire, w ogrodzie Eugenii
To siła.
Wiosna przypomina.
Wszystko wraca do życia.
Powoli.
Cicho.
Pięknie.
Kwiaty rosną bez pośpiechu.
Drzewa kwitną bez lęku.
Pokój jest taki sam.
Powstaje krok po kroku.
W rozmowie.
Kwitnąca czereśnia w Yorkshire, w Anglii. W ogrodzie mojej koleżanki, Eugenii.
W uważności.
W dobroci.
Zatrzymaj się.
Posłuchaj.
Pomyśl.
Jesteśmy ludźmi.
Na tej samej ziemi.
Tu.
Teraz.
Pokój zaczyna się od nas.
